Hoop, lef en trots

Niet lang geleden zei iemand in mijn werkomgeving tegen mij: ‘als het bestuurlijk anders besloten wordt, dan heb jij dat als ambtenaar gewoon uit te voeren.’ Nou ging het in dit geval over een pietluttig dingetje waar geen bloed uit vloeit, en ging het uiteindelijk gewoon zoals voorgesteld, maar ik schoot vanaf mijn kantoorstoel toch direct de ruimte in waar volgzaamheid medeplichtigheid wordt, en waar het als positief gezien wordt werktuigelijk uit te voeren wat van hogerhand beslist wordt. Neutraliteit, wordt dat genoemd.
In Myanmar, waar ik tussen 2011 en 2018 werkte als trainer burgerschap en democratisering, werden destijds voorzichtige stappen naar een vrijere samenleving gezet, tot het leger in 2021 opnieuw de macht greep, kwam het begrip civil servants tijdens de trainingen regelmatig ter sprake. Dan werd gevraagd: ja maar, die ambtenaar kan die vergunning toch wel even geven? Hij kan die stempel toch zetten? Hij weet dat ik daar recht op heb. Hij kan toch gewoon helpen?
En ik maar uitleggen dat een ambtenaar gebonden is aan het uitvoeren van het door de regering en/of volksvertegenwoordiging bepaalde beleid, dat hij niet gewoon maar mag doen wat hem goeddunkt, maar zich aan wetten en regels moet houden.
Al redenerend kwamen we in Myanmar tot de conclusie dat het leuk en aardig klinkt, neutrale ambtenaren, maar dat neutraliteit een goed functionerend politiek systeem vereist, met gegarandeerde macht en tegenmacht en een volksvertegenwoordiging die zich ook daadwerkelijk van zijn vertegenwoordigende taak kan kwijten.
Maar als dat niet zo is? Als het systeem gedomineerd wordt door een door eigenbelang gedreven autocratische elite? Moet men deze dan gehoorzamen alsof ze een geldig mandaat hebben? Of door mesjogge types die goedgekapt maar doordieselen zonder acht te slaan op uitvoerbaarheid, laat staan wenselijkheid? Wat als de wetten zelf onrechtvaardig zijn? Moet je onrechtvaardige wetten uitvoeren, of is het je plicht om onrechtvaardigheid aan de kaak te stellen? Wat als het beleid regelrecht tegen de wet of de internationale rechtsorde ingaat?
In Myanmar bedachten we een campagne onder de slogan: ‘we hebben rechtvaardige wetten nodig’. In Myanmar was het dapper om zo’n campagne te voeren, want ondanks dat er een parlement zetelde in de hoofdstad Naypyitaw, was de macht van de militairen – en daarmee de dreiging van represailles bij elke vorm van verzet – overal voelbaar en aanwezig.
Maar in Myanmar was ook duidelijk dat het leger en aan het leger gelieerde grote graaiers de regering in hun zak hadden, en daarmee werd die regering in beginsel onrechtmatig, en protest bittere noodzaak.

In Nederland, waar je niet hoeft te vrezen opgepakt te worden en met harde middelen verhoord te worden, is het ironisch genoeg ook dapper om je als ambtenaar uit te spreken tegen het beleid. Want voor je het weet zit je in het verdomhoekje, en word je bestempeld als linkse dilettant die de verkiezingsuitslag niet respecteert. Als vrouw ben je al gauw emotioneel, te betrokken of hysterisch als je oorlogsmisdaden van een bevriende natie wilt agenderen.
Wij hebben in principe een democratisch systeem, wij hebben een systeem van ‘teugels en tegenwicht’. Nederland is een gerespecteerd lid van de internationale gemeenschap. En toch gaan we nu onderzoeken waar de morele ondergrens ligt: wanneer mogen ambtenaren beleid niet uitvoeren? Anders geformuleerd: wanneer is zwijgend je plicht doen niet langer neutraal, maar wordt het onprofessioneel, gemakzuchtig, lafhartig of medeplichtig. De politiek filosofe Hannah Arendt meent zelfs – vrij vertaald – dat het stoppen met zelf nadenken en gedachteloos uitvoeren wat je wordt opgedragen, de wortel van het kwaad is.
Nu we opgescheept zitten met een regering van meelopers, dwazen en kwaadaardigen, die zonder blikken of blozen een genocide faciliteren, mogen we god op onze blote knietjes danken voor de ambtenaren die allang weten waar de morele ondergrens ligt. En die al een jaar lang elke week hun stem laten horen in protest tegen het beleid van de regering ten opzichte van Israël.
En eindelijk, eindelijk, op 7 januari 2025, na een jaar lang volhouden dat er wetten en regels zijn die niet geschonden mogen worden door de politieke waan van de dag, vinden ze gehoor bij de programmadirecteur ‘Dialoog en Ethiek’, die zich publiekelijk aanbiedt een dialoog over de morele ondergrens te faciliteren. Met de betrokken ministers en de minister-president. En een vertegenwoordiging van de ambtenaren die zich uitspraken toen het moeilijk was.
Het wachten is nu op het antwoord van de regering. Als die nou lef toont, houden wij de hoop en misschien, heel misschien is er dan binnenkort weer reden voor enige trots.

Het Integratie Alfabet. Nederlandse waarden en normen van A tot Z. Vandaag: Z

We zijn in verwarring. We dreigen verstrikt te raken in een identiteitscrisis die maar op een manier kan eindigen: collectieve depressie.
Dat moeten we voorkomen en daarom een kloeke handleiding over wat ons Nederlander maakt. Om op terug te vallen, aan te refereren en om van te leren.
Voor de nieuwkomers, zodat ze weten waar ze zich aan te houden hebben, en, misschien nog wel meer, voor de hardwerkende Nederlander met voeten en voorouders in de Hollandse klei, voor stadse plattelanders en stedelingen in hun villa’s op de hei.
Zodat we allemaal weer een beetje houvast hebben.
Vandaag: de letter Z.

Zelfontplooiing
Wij Nederlanders leren een leven lang. Wij zijn nooit klaar, wij zijn nooit af. Wij ontplooien ons van wieg tot graf. Het gaat er niet om dat we een overdaad aan kennis opdoen, maar dat we al ons potentieel verwezenlijken. Dus we moeten voortdurend op zoek naar verborgen talenten. Nieuwe ontdekkingen doen, innerlijke dan wel uitwendige bronnen aanboren, hobby’s uitproberen en er een gezond verenigingsleven op na houden. Meestal worden we zo moe van de gedachte alleen al dat we avond aan avond op de bank aan het netflixen zijn.

Zeiken
Lang, aanhoudend en vervelend over iets alsmaar doorgaan. Een van de favoriete bezigheden van de Nederlander. Ook: zaniken, zeuren, zuigen, klagen, kwijlen, kloten, mekkeren, mieren(neuken), donderjagen, klieren, zieken, drammen, jengelen, kankeren, zemelen, dreinen, kutkammen (ja, echt, sorry…) kwezelen, zagen, emmeren, temen. En omdat onze taal zo rijk is, kan zeiken ook urineren betekenen, maar dat gebuikt je alleen tegen vrienden in de kroeg of als je van nature grofgebekt bent.

Zakkenvuller
Pas op. Bij het woord zakkenvuller ben je misschien geneigd te denken aan representanten van het grootkapitaal of belastingontduikers, maar wij reserveren dit woord voor mensen, meestal mannen, die de publieke zaak dienen en meningen verkondigen waar we het niet mee eens zijn. Ook wel: plucheplakker, lid van het kartel, of, in extreme variant: dienaar van de reptielen die de wereld in het geheim besturen.

Het Integratie Alfabet. Nederlandse waarden en normen van A tot Z. Vandaag: Y

We zijn in verwarring. We dreigen verstrikt te raken in een identiteitscrisis die maar op een manier kan eindigen: collectieve depressie.
Dat moeten we voorkomen en daarom een kloeke handleiding over wat ons Nederlander maakt. Om op terug te vallen, aan te refereren en om van te leren.
Voor de nieuwkomers, zodat ze weten waar ze zich aan te houden hebben, en, misschien nog wel meer, voor de hardwerkende Nederlander met voeten en voorouders in de Hollandse klei, voor stadse plattelanders en stedelingen in hun villa’s op de hei.
Zodat we allemaal weer een beetje houvast hebben.
Vandaag: de letter Y.

Y
De Y slaan we over, want we hebben niet veel woorden die beginnen met een Y die iets zeggen over onze normen en waarden. Yoghurt is zure melk, yoga is wel lekker maar niet inheems, en om nou over Yesilgoz te beginnen… Maar toch: laat haar een voorbeeld zijn van hoe het ook kan: integreren. Kijk naar haar, hoe ze haar hoofd scheef houdt als een verwend Goois meisje, hoe ze bijna zonder stemverheffing vals uit de hoek kan komen, hoe ze zich als een Jeanne d’Arc opwerpt ter bescherming van onze waarden en normen. Menig echte Nederlander kan daar een voorbeeld aan nemen! Petje af voor Dilan, zij flikt het gewoon.

Het Integratie Alfabet. Nederlandse waarden en normen van A tot Z. Vandaag: X

We zijn in verwarring. We dreigen verstrikt te raken in een identiteitscrisis die maar op een manier kan eindigen: collectieve depressie.
Dat moeten we voorkomen en daarom een kloeke handleiding over wat ons Nederlander maakt. Om op terug te vallen, aan te refereren en om van te leren.
Voor de nieuwkomers, zodat ze weten waar ze zich aan te houden hebben, en, misschien nog wel meer, voor de hardwerkende Nederlander met voeten en voorouders in de Hollandse klei, voor stadse plattelanders en stedelingen in hun villa’s op de hei.
Zodat we allemaal weer een beetje houvast hebben.
Vandaag: de letter X.

Xantippe
Het lastige en humeurige stuk sacherijn waar Socrates mee getrouwd zou zijn. Veel mannen in Nederland identificeren zich hierdoor met Socrates. Niet dat ze iets van hem willen lezen of weten, filosofie is niet echt ‘hun ding’, maar de vrouw waar ze mee getrouwd zijn is, naast een leuk hebbeding, door de bank genomen ook gewoon lastig, veeleisend. Ze spreekt je tegen, ze heeft een eigen wil, ze wil je overhemden niet strijken en als je op zaterdag dan eens met je vrienden mag gaan stappen moet je op tijd thuis zijn omdat je zondag bij je schoonfamilie op de koffie moet.

Xenofobie
Dat je moet wennen aan iemand die anders is dan jij valt te begrijpen. Maar als die aanvankelijke onwennigheid tot een ziekelijke angst voor het vreemde muteert, heb je hulp nodig, omdat het je kan belemmeren in het sociale verkeer en de omgang met je medemens. Behalve als de vreemdeling van wie je niks moet hebben uit Afrika of het Midden-Oosten komt, dan kan je je angst gewoon overschreeuwen met gekanker over die gore etenslucht in het portiek, dat ze dieren slachten op het balkon, dat je verdomme niet eens met hun vrouw mag praten, ze je geen hand willen geven en dat ze er toch gewoon niet uitzien als een kerel in die jurken en die hoogwaterbroeken.

XTC
Wij Nederlanders lopen graag in de pas, vallen liever niet op (zie ook: Gewoon) Wij zijn van het opkroppen, zeker als het gaat om ergernis over een ‘boven ons geplaatste’, ontevredenheid met een situatie die we niet kunnen veranderen, een vriend/vriendin waar we op uitgekeken zijn maar met wie we net een huis hebben gekocht en waar we dus aan vast zitten. Om te voorkomen dat al die wrok en wraakzucht ons tot moordzucht drijft, slikken we graag pilletjes. En omdat we die pilletjes graag slikken, en er op het platteland op een normale manier haast geen ‘goedbelegde boterham’ meer te verdienen is, produceren we die pilletjes ook graag en veel.
Van het slikken van de pilletjes worden we zacht en lief, en van het produceren ervan worden we rijk. Win-win zou je denken, maar ja, het mag weer eens niet.

Het Integratie Alfabet. Nederlandse waarden en normen van A tot Z. Vandaag: W

We zijn in verwarring. We dreigen verstrikt te raken in een identiteitscrisis die maar op een manier kan eindigen: collectieve depressie.
Dat moeten we voorkomen en daarom een kloeke handleiding over wat ons Nederlander maakt. Om op terug te vallen, aan te refereren en om van te leren.
Voor de nieuwkomers, zodat ze weten waar ze zich aan te houden hebben, en, misschien nog wel meer, voor de hardwerkende Nederlander met voeten en voorouders in de Hollandse klei, voor stadse plattelanders en stedelingen in hun villa’s op de hei.
Zodat we allemaal weer een beetje houvast hebben.
Vandaag: de letter W.

Windmolens
Waren windmolens vroeger abstracte spoken waar je tegen vocht, nu zijn het hoge, langgewiekte sta-in-de-weg ellendige uitzicht- en landschapverpesters, verzonnen door mensen met een obsessie voor zogenaamde klimaatverandering. Ze maken een rotherrie, en wat doe je als het een keertje niet waait? Moet je dan soms weer koken op een houtvuurtje of zo? Zolang er olie en gas in de grond zit, halen we dat eruit. Dat is toch normaal. Van die nieuwlichterij die alleen maar geld kost moeten we niks hebben.

Wegkijken
Wegkijken is foute boel. Het is een hobby van links: je moedwillig afkeren van dingen die je niet wilt zien. Zoals de mislukte integratie, dat de vreemdelingen onze oude volkswijken hebben overgenomen, dat onze frieterias en buurtcafes zijn verdwenen en er kebabtenten en koffieshops voor in de plaats zijn gekomen, dat de criminaliteit gewoon hoger is onder de allochtonen en ga zo maar door. Ze willen het gewoon niet zien.
En dan komen ze ons beschuldigen van wegkijken bij een genocide. Alsof een rechter al heeft gezegd dat het genocide is. Dan vraag je je toch af: sinds wanneer geldt het niet meer dat je onschuldig bent tot het tegendeel bewezen is. Ja toch?

Westoever
Eigenlijk: Judea en Samaria. Tweeduizend jaar geleden aan het joodse volk beloofd en sinds de joden daar weg moesten om de profetieën te vervullen, lag dat land braak. Pas toen onze joden er naartoe emigreerden nadat wij ze na de oorlog echt wel weer met open armen hadden willen opnemen, is die verweesde oever van de Jordaan tot bloei gekomen. Dus laat je niks wijsmaken: het land was, is en zal altijd van de joden zijn. En iedereen die anders durft te beweren is een antisemiet (zie ook anti-antisemitisme). Of een terrorist.

Het Integratie Alfabet. Nederlandse waarden en normen van A tot Z. Vandaag: V

We zijn in verwarring. We dreigen verstrikt te raken in een identiteitscrisis die maar op een manier kan eindigen: collectieve depressie.
Dat moeten we voorkomen en daarom een kloeke handleiding over wat ons Nederlander maakt. Om op terug te vallen, aan te refereren en om van te leren.
Voor de nieuwkomers, zodat ze weten waar ze zich aan te houden hebben, en, misschien nog wel meer, voor de hardwerkende Nederlander met voeten en voorouders in de Hollandse klei, voor stadse plattelanders en stedelingen in hun villa’s op de hei.
Zodat we allemaal weer een beetje houvast hebben.
Vandaag: de letter V.

Volk
Iedereen minus de (linkse) elite. Altijd verlangend naar een sterke leider, die ervoor zorgt dat er ‘een goedbelegde boterham’ verdiend kan worden, dat er geen snelheidslimiet is op autowegen, dat er voor een schijntje met het hele gezin naar de zon kan worden gevlogen en dat het volk ‘zichzelf kan zijn’. Al het andere interesseert het volk geen ruk.

Vrije jongen
Wil je een doorgaan voor echte Nederlander, dan ben je een ‘vrije jongen’. Ook als je meisje bent, of je anders identificeert. De vrije jongen in de ultieme hardwerkende Nederlander: ondernemer, zelfstandige. Niks werkbriefjes, urenverantwoording, voortgangsgesprekken. Nee, een vrije jongen is vrij om te handelen, uit te buiten, onder te betalen en een beetje te sjoemelen – alles binnen de mazen van de wet, uiteraard.

VOC
VOC staat voor Verenigde Oostindische Compagnie, een koloniale handelsonderneming die met hun zeventiende eeuwse rooftochten in de Oost Nederland rijk heeft gemaakt.
De VOC is de trots van Nederland, het laat zien waar een klein land groot in kan zijn: het staat symbool voor de Nederlandse handelsgeest; de Nederlandse nieuwsgierigheid naar andere delen van de wereld als er iets te halen valt: specerijen, thee of slaven. Die nieuwsgierigheid ging gepaard met door superioriteitsgevoelens ingegeven veroveringsdrift, geweld en onderdrukking van de inlanders. Wij Nederlanders noemen het onze Gouden Eeuw.

Het Integratie Alfabet. Nederlandse waarden en normen van A tot Z. Vandaag: U

We zijn in verwarring. We dreigen verstrikt te raken in een identiteitscrisis die maar op een manier kan eindigen: collectieve depressie.
Dat moeten we voorkomen en daarom een kloeke handleiding over wat ons Nederlander maakt. Om op terug te vallen, aan te refereren en om van te leren.
Voor de nieuwkomers, zodat ze weten waar ze zich aan te houden hebben, en, misschien nog wel meer, voor de hardwerkende Nederlander met voeten en voorouders in de Hollandse klei, voor stadse plattelanders en stedelingen in hun villa’s op de hei.
Zodat we allemaal weer een beetje houvast hebben.
Vandaag: de letter U.

Uitsluiten
Wij Nederlanders sluiten niemand uit. Wij krijgen gastvrijheid met de paplepel ingegoten. Net als tolerantie, dat zit gewoon in ons bloed. Dus als je onze normen en waarden adopteert en vol overtuiging deelt, als je onze taal binnen een jaar op tenminste B1 niveau spreekt en schrijft (iets wat voor een kleine 20% van de inheemse Nederlanders een brug te ver is, maar die zijn hier geboren en getogen, dus dan maakt het niet uit), als je een kerstboom in je huis zet en gewoon Pasen zegt in plaats van Lentefeest, zullen we je eerder insluiten dan uitsluiten.

Uitzetcentrum
Ook: vreemdelingendetentie. Wij Nederlanders houden het graag vriendelijk. Dus zeggen we uitzetcentrum in plaats van gevangenis, en noemen we opsluiten detentie – want dat is weer net een niveautje hoger dan B1, en dus niet direct begrijpelijk. (Zie: Uitsluiten). Daarom is het zo belangrijk om goed te weten welke normen en waarden onze normen en waarden zijn, zodat je je kunt aanpassen. Eet bijvoorbeeld zeker eens per week spuitjes als die in het seizoen zijn, wij Nederlanders houden van die lucht in het trapportaal. Draai Andre Hazes op vol volume, desnoods met oordoppen, en kijk regelmatig naar Vandaag Inside, zodat je kunt meepraten in de koffiecorner en op de markt. Dan weet je zeker dat je niet in zo’n uitzetcentrum terecht komt, dan ben je een van ons. Onze eigen vreemdeling.

Uitzwaaien
In beginsel een onschuldig fenomeen: het met je hand hoog in de lucht heen en weer bewegen als je vrienden of familie vertrekken na een bezoek vol gezelligheid, net zolang tot je ze niet meer kunt zien. Kan ook met een zakdoek in je hand, voor extra effect. Let op: er is ook een grimmiger variant: het uitzwaaien van mensen die je liever ziet gaan dan komen, meestal mensen van kleur die sowieso moeten opzouten naar hun eigen land. De uitgesproken politica Sylvana Simons kreeg zelfs een speciale pagina op sociale media, waar het neusje van de echte Nederlander-zalm haar aanspoorde om te vertrekken, een zogenaamde uitzwaaipagina. 

Het Integratie Alfabet. Nederlandse waarden en normen van A tot Z. Vandaag: T

We zijn in verwarring. We dreigen verstrikt te raken in een identiteitscrisis die maar op een manier kan eindigen: collectieve depressie.
Dat moeten we voorkomen en daarom een kloeke handleiding over wat ons Nederlander maakt. Om op terug te vallen, aan te refereren en om van te leren.
Voor de nieuwkomers, zodat ze weten waar ze zich aan te houden hebben, en, misschien nog wel meer, voor de hardwerkende Nederlander met voeten en voorouders in de Hollandse klei, voor stadse plattelanders en stedelingen in hun villa’s op de hei.
Zodat we allemaal weer een beetje houvast hebben.
Vandaag: de letter T.

Terrorist
Terrorist is een ander woord voor Hamas, Palestijn, pro-Palestina-activist, en mensen van buiten die een iets te lange onderzoekende blik op een echte Nederlander laten vallen.
Meestal slaat terrorist op mensen uit islamitische landen. Maar het is ook toepasbaar op klimaatactivisten, mensenrechtenactivisten, communisten en jongens op scootertjes die achter Maccabe-hooligans aan gaan. Let op: Het woord terrorist is NIET van toepassing op boeren die een snelweg blokkeren – dat zijn boze burgers – en ook niet op koranverbranders – die hebben vrijheid van meningsuiting – of neonazi’s/rechtsextremisten: als die laatstgenoemden iets uitvreten zijn het ‘lone wolves’.

Tuig
Ook: Tuig van de richel. Toepasbaar als typering op iedereen die je niet zint.

Traditie
Nederlanders houden van tradities. Sinds de ontkerkelijking gaan de meeste tradities niet zo diep, maar wordt er des te hartstochtelijker van gehouden: koek en zopie bij de ijsbaan (tegenwoordig een opgespoten weiland met een laagje ijs vanwege klimaatverandering, maar dat mag de pret niet drukken). Paasvuren tot in de hemel, met een vonkenregen die hele stadsdelen bedreigt. Karbietschieten, klootschieten. Ganzentrekken was een tijd populair, maar door de extremisten van de dierenbescherming mag dat niet meer. ‘Zoepen, toepen en op de prommen kroepen’ is wel nog een topper in de buitengebieden. En in Staphorst lopen er nog dames met gestippelde frockjes rond.
Om toeristen te paaien doen we alsof we op klompen lopen, altijd stroopwafels eten, gek zijn op poffertjes en ongeacht onze leeftijd met plastic eendjes in bad spelen. Maar dat zijn geen echte tradities.

Het Integratie Alfabet. Nederlandse waarden en normen van A tot Z. Vandaag: S

We zijn in verwarring. We dreigen verstrikt te raken in een identiteitscrisis die maar op een manier kan eindigen: collectieve depressie.
Dat moeten we voorkomen en daarom een kloeke handleiding over wat ons Nederlander maakt. Om op terug te vallen, aan te refereren en om van te leren.
Voor de nieuwkomers, zodat ze weten waar ze zich aan te houden hebben, en, misschien nog wel meer, voor de hardwerkende Nederlander met voeten en voorouders in de Hollandse klei, voor stadse plattelanders en stedelingen in hun villa’s op de hei.
Zodat we allemaal weer een beetje houvast hebben.
Vandaag: de letter S.

SGP
Staatkundig Gereformeerde Partij. Vinden dat de man het hoofd is van de vrouw, en vinden dat helemaal niet raar. Houden sinds een tijdje publiekelijk heel veel van ‘onze joden’, terwijl de oprichter van de partij nog niks met joden te maken wilde hebben.
Van de SGP mag je best homo zijn, maar mag je het als man niet met een andere man ‘doen’. Over vrouwen hebben ze het in deze context niet.
Ondanks dat ook de aanhang van de SGP hoort bij ‘de volken van het boek’, hebben ze een hekel aan de islam, want moslims vinden dat vrouwen minder zijn dan mannen en moslims gooien homo’s van torens. En moslims houden ook nog eens niet van Israël, en de SGP houdt ongeveer nog meer van Israël dan dat ze van Nederland houden. En dat wil wat zeggen.

Sjoemelen
Wij houden van een beetje sjoemelen. Het is een sport om twee halen één betalen te doen zonder dat de buurtsuper een actie heeft. Het is tof om de belasting via een BV’tje hier en een dochteronderneminkje daar een poot uit te draaien. Bijna niks vinden we lekkerder dan een potje zwart geld achter de hand hebben. We vinden het geen doodzonde als een politicus een loopje neemt met de waarheid, of eens een bonnetje kwijtraakt, of een fotorolletje, of een miljoen ondeugdelijke mondkapjes afneemt. We doen een beetje moeilijk, maar eigenlijk vinden we het slim dat je alle mogelijkheden die je ter beschikking staan benut. Bekennen dat je gesjoemeld hebt, dat vinden we wel sneu. Dan stort je van je voetstuk. Dan ben je echt een loser.

Spreekkoren
Wanneer we lekker opgaand in een groep dingen kunnen roepen, ontpoppen we ons al dappere meedoeners: vanaf een voetbaltribune is het gevaarloos ‘joden, joden kankerjoden’ of ‘Hamas, Hamas, alle joden aan het gas’ roepen. Het is misschien niet aardig, maar in een groep kan je grenzen over die je in je eentje moet respecteren. En we bedoelen het niet zo kwaad.
Heb je geen vuurwerk voorhanden als er ergens een opvangcentrum voor asielzoekers wordt gepland: hef een spreekkoor aan, waarbij beledigingen altijd het best bekken. En heb je een vrouw tegenover je, is: ‘daar moet een piemel in’ een absolute klassieker.
Let op: niet proberen met de leus ‘from the river tot he sea, Palestine will be free’ want dat ligt gevoelig qua antisemitisme, en ook zoiets als ‘why are you in riot gear, I don’t see no riot here’ is tricky, want het daagt onze politie onnodig uit, en daar houden ze niet van. En wij ook niet.

Het Integratie Alfabet. Nederlandse waarden en normen van A tot Z. Vandaag: R

We zijn in verwarring. We dreigen verstrikt te raken in een identiteitscrisis die maar op een manier kan eindigen: collectieve depressie.
Dat moeten we voorkomen en daarom een kloeke handleiding over wat ons Nederlander maakt. Om op terug te vallen, aan te refereren en om van te leren.
Voor de nieuwkomers, zodat ze weten waar ze zich aan te houden hebben, en, misschien nog wel meer, voor de hardwerkende Nederlander met voeten en voorouders in de Hollandse klei, voor stadse plattelanders en stedelingen in hun villa’s op de hei.
Zodat we allemaal weer een beetje houvast hebben.
Vandaag: de letter R.

Rechtstaat
Een stelsel van wetten en regels die je op 1 A4-tje kunt samenvatten. Heb je het eenmaal opgeschreven en bekrachtigd met je handtekening, hoef je je er geen donder meer van aan te trekken.

Roddelen
Roddel, achterklap, kwaadsprekerij, achter iemands rug om lelijke halve waarheden en hele onwaarheden over iemand delen. Vinden we lekker om te doen. Minder lekker vinden we het als we zelf het onderwerp van roddel zijn, dan verweren we ons door de roddelaar voor gemeen en laaghartig uit te maken. (Achter zijn of haar rug om, dat spreekt).

Ruwe bolster, blanke pit
Ons eigen ettertje als hij is opgegroeid. (Zie ook: Ciske) Altijd een hij, uiteraard. Man van stavast. Jongen van de Wit. Heeft rollende bicepsen en laat die graag zien. Rijdt in een grote auto. Liefst een Hummer (NOOIT een Tesla). Heeft het liefst een blonde vrouw. Geblondeerd mag ook. Maar springt ook zo een gracht in om een verdrinkend katje te redden. Hij pinkt een traantje weg bij het kerstspel op de school van zijn oogappeltje. En hij is goed voor z’n moeder. Daarom houden we van hem.