Gouke Moes, de BBB heikneuter die godbetert een blauwe maandag minister van onderwijs, cultuur en media was in het horrorkabinet Schoof, wil de Nederlandse cultuur redden van vreemde smetten en de inheemse Nederlander weer op één plaatsen.
Daartoe heeft hij zich aangesloten bij de stichting Democratische Vernieuwing. Vanuit die stichting spant hij een rechtszaak aan tegen de Staat der Nederlanden, die het volgens Gouke, voorheen dus minister van onder andere cultuur, jammerlijk laat afweten wat betreft cultuurbescherming. Hij wil de rechter niet persé vermoeien of belasten met ‘cultuurdefensie’, maar linkse clubs als Urgenda en Greenpeace doen het ook, en Gouke lijkt te denken: wat die linkse ettertjes kunnen, kan ik beter. Dat het bij die rechtszaken ging om het door de eigen regering niet naleven van de eigen wetten, staat voor Gouke in de kleine lettertjes en die leest hij niet, heeft hij geen tijd voor, want het is kwart over twaalf, wat de Nederlandse cultuur betreft.
Als hem gevraagd wordt die Nederlandse cultuur eens te omschrijven, heeft hij het moeilijk. Het is ook best complex om verder te kijken dan de Hollandse klei onder je laarzen, het rood-wit-blauw (ook de omgekeerde volgorde is cultuur!), de molen (nee, niet de klimaatdrammersversie!) en zwarte Piet (want, laten we eerlijk wezen: Gouke’s inheemse Nederlander is wit. Gouke durft dat nog niet hardop te zeggen, maar in de appgroep van zijn stichting vliegen de memes je om de oren). Maar wij zijn niet kinderachtig, wij steken een stotterende stumper als Gouke naar goed Nederlands gristelijk gebruik graag de helpen de hand toe. Was niet nodig geweest als Gouke zijn klassiekers had gekend, maar kom daar tegenwoordig maar eens om.
Daarom opnieuw een link naar ‘Het integratiealfabet, Nederlandse waarden en normen van A tot Z’. Zodat ook Gouke argumenten heeft om ons te overtuigen dat er aan die inheemse Nederlandse cultuur ook echt iets te redden valt.
