De eeuwige paljas of De fascistoïde haatzaaier

Bij ons leeft de gedachte dat Wilders – die grappend is weggezet als ‘de neger van Venlo’ (in een door een journalist verzonnen verhaal), Gekke Geert, Greet, Blonde Dolly, Mozart(!), Blondie het schaap, de grote geblondeerde leider, de grote blonde roerganger, Schreeuwwitje –, lijdt aan een gedragsstoornis, een bipolaire stoornis en het syndroom Gil de la Tourette, maar dit terzijde. De vele bijnamen die men hem in de loop der jaren toekende duiden niet op het voor een politicus noodzakelijk aanzien. Wilders zal de geschiedenis ingaan als de gefrustreerde, eigenaardige en verwoed haatzaaiende politieker die racistische uitdrukkingen muntte als: ’tsunami van moslims’, ‘kopvoddentaks’, ‘ramadantuig’, ‘haatpaleizen’, ‘minder minder minder / dan gaan wij dat regelen’. Die collega-politici uitmaakte voor ‘knettergek’, ‘lafaards’, ‘hulpelozen’, en dat zij ‘vuile leugens’ verkondigden. Die het kabinet waar hij zelf deel van was ‘nepparlement’ en ‘maffiabende’ noemde; de Antillen ‘schurkeneilanden’, bestuurders daar ‘pina colada-maffia’, ‘schurken en boeven’; en verslaggevers wegzette als ’tuig van de richel’.
Er wordt over Wilders gezegd dat hij een groot gevaar is voor de democratie, met het zaaien van wantrouwen ‘in het functioneren van democratie als geheel’ volgens ‘een strategie die rechtstreeks afkomstig is uit het fascistische draaiboek: je verliest een verkiezing en plaatst vervolgens vraagtekens bij de uitslag. Je verspreidt het volstrekt ongefundeerd idee dat je niet eerlijk hebt verloren in het stemlokaal, maar dat je bent uitgeschakeld door een complot van de gevestigde orde. […] Het is een tactiek onder autoritaire leiders wereldwijd. De Amerikaanse president Donald Trump gebruikte haar al in 2020. De Israëlische premier Benjamin Netanyahu deed hetzelfde in 2021. Het jaar erop volgden de Braziliaanse president Jair Bolsonaro en de Hongaarse leider Viktor Orbán.’ (Lees meer in het artikel ‘De volgende stap in het fascistische draaiboek van Geert Wilders: verkiezingen in twijfel trekken’, van Rosan Smits in De Correspondent – 1 november 2025.)
Bij genoemd artikel staat een illustratie (van Cliff van Thillo) van Wilders als ‘joker’ (iemand die zichzelf belachelijk maakt; sukkel, slappeling) met onder zijn arm het draaiboek van Trump. Dit doet ons denken aan de nog milde fotobewerkingen die wij in 2010 van de heer Wilders maakten, als ‘harlekijn’ (een grappig, koddig persoon). Onze huidige stijl is het gevolg van onze toegenomen afkeer van het fenomeen Wilders, zoals moge blijken uit de Wilderskarikaturen onderaan dit artikel.
Geert Wilders noemt zichzelf geen fascist, maar is hij het? Daarover wordt nagedacht en geschreven. Sander Schimmelpenninck vindt ondubbelzinnig van wel, en wij zijn nogal een fan van Sander. Zoals wij fan zijn van Carolina Trujillo, Hasnae Bouazza, Sheila Sitalsing. Van commentatoren kortom die Wilders neerzetten als iemand die dient te worden terechtgewezen en uitgefloten. En verguisd.